Bewust genieten!
Inmiddels zijn we alweer ruim een maand verder na mijn laatste blog. De laatste tijd was ik druk met werk, de kinderen, huishouden, verplichtingen……je kent het wel. Zeker geen excuus om dan niet te bloggen, want als je iets echt wil dan maak je daar tijd voor vrij. Maar als ik drukke dagen heb gehad dan wil ik in de avond even niks. Netflix aan, chocola erbij en relaxen maar. Zoiets. Tegenwoordig probeer ik de chocola achterwege te laten, want ik kan wel wat energie en fitheid gebruiken

😉

Tijdens de depressies kreeg ik geen hap door mijn keel en daarna heb ik het driedubbel ingehaald! Vorige week heb ik in de avond baantjes gezwommen met mijn zus. Heerlijk was dat!Ik kwam thuis met een voldaan gevoel en zat vol positieve energie. Dat wist ik van tevoren wel, maar je moet die hoge drempel weer over. Beginnen met iets wat je lang niet meer gedaan hebt. Stom he? En als je het dan gedaan hebt, dan zeg je tegen jezelf: snel weer! Deze week ga ik gewoon een 2e keer. Ik moet nog steeds gaan……….

Ik lees mijn blogs regelmatig terug om te kijken of het lekker leest of dat ik het de volgende keer misschien anders moet doen. Ook volg ik zelf veel andere mensen en lees ik hun verhalen. Vooral mensen die ook een postnatale depressie hebben gehad of er middenin zitten, moeders, verloskundige praktijken, enz. Ik hoop ze te kunnen steunen met mijn verhaal, te vertellen welke stappen ik heb genomen om te zijn waar ik nu ben. Want wat ben ik blij dat ik er weer uit ben gekomen. Ik geniet bewust van elke dag en probeer niet te ver vooruit te kijken. Wel bekijk ik elke week wat ik op de planning heb staan. Dan weet ik het globaal. Maar al snel leef ik per dag. Ik ga er lekker op uit met de kinderen, maar plan het wel om de slaapjes van de jongste heen. Tenzij er iets speciaals is. Dan wijk ik er vanaf. Want de oudste is er ook nog, mijn partner en ik zelf. Wij willen ook genieten van leuke dingen en soms moet de jongste zich dan aanpassen. Dat vind ik wel moeilijk hoor.

Ik ben echt zo’n moeder die het liefst leeft volgens de 3 R’s en alle slaapjes in bed laat doen. Bij de eerste heb ik dat echt teveel gedaan waardoor ik niet afweek van de slaapjes thuis. Met een 2e is het anders, maar doordat Mees in het begin veel huilde vond ik het niet prettig om ergens te zijn met een krijsend kind. Ook vermeed ik zoveel mogelijk prikkels voor hem. Heel lastig, omdat ik wist dat het mij geen goed zou doen. Maar ja, wat moest ik dan? Alles had ik ervoor over om Mees rustiger te krijgen. Dit was dan ook de grootste oorzaak van mijn depressie. Toen het steeds beter ging met hem week ik soms langzaam van zijn vaste ritme af om iets leuks te kunnen doen.

Met Pasen gingen we bijvoorbeeld brunchen met de familie. Dit zou tussen half 11 en half 1 zijn. Rond het middageten slaapt Mees altijd dus ik dacht dan ga ik wel eerder weg zodat hij thuis kan slapen. Maar dat wilde ik eigenlijk helemaal niet! Ik hou van eten en een brunch is echt een walhalla voor mij hoor, daar kan ik zo van genieten. Mijn man zei zoals gewoonlijk ach joh, komt wel goed. Dan slaapt Mees maar later of in de auto. Ja, maar dan slaapt hij veel korter en als we dan thuis zijn wil hij niet meer in bed slapen. Dat maakt toch niet uit, was het antwoord van mijn man weer. Maak je niet zo druk. Hij kan dat echt wel aan en als hij moe is slaapt hij wel. Ik voelde mij goed en de depressie lag al even achter mij. Dus ik ging het gewoon doen. Lekker gaan en wel zien hoe het loopt. Je raad het al, Mees deed het super! Hij viel na 12 uur bij mij op schoot in slaap en was helemaal knock-out. Werd van niks wakker. We konden hem zo overleggen in de autostoel waar hij ook nog even lekker verder sliep tot we thuis waren. Ik was zo verbaasd………en blij tegelijk! Weer een overwinning en wat hadden we genoten met elkaar.

Ik heb ervan geleerd om wat vaker de teugels te laten vieren. Het hoeft niet altijd volgens hetzelfde schema te gaan. Waar ik echt heel erg van hou. Nu Mees nog maar 2x slaapt is het ook makkelijker om dingen te plannen. En daar geniet ik echt enorm van! We gaan samen in de ochtend naar de binnenspeeltuin, het centrum in en dan ergens wat drinken/eten, naar vriendinnen, enz. Ik heb echt het gevoel dat ik LEEF. Hierdoor ben ik verder gegaan met mijn ideeen over het maken van materialen voor (depressieve) moeders. Het begin is er en ik kan niet wachten om het jullie te laten zien. Maar nog even geduld……..zodra ik over 3,5 week vakantie heb ga ik het uitwerken en komt het er snel aan. Ben zo benieuwd!!!!!! Dit geeft mij ook ZOVEEL positieve energie dat ik echt oprecht kan zeggen: ik LEEF en geniet BEWUST.

Liefs Mariella 

Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *